No Worst Airline….

Afgelopen zaterdagmiddag was het dan weer zover, na een weekje VS voor mijn werk ging ik weer terug richting ons kikkerlandje. Omdat het goedkoper was, was er voor mij een vlucht geboekt vanuit Maastricht naar San Francisco via Amsterdam en dit dan ook weer op de terugweg hoewel ik de vlucht naar Maastricht terug niet nodig had. Wie gaat er nu namelijk van 10.00 tot 17.10 wachten op een vliegveld voor een vlucht naar het zuiden waar ik met de trein twee uurtjes overdoe. Ik zou dan dus ook in Amsterdam uitstappen en dan de trein nemen om zo snel mogelijk thuis te zijn. Aangezien de vlucht wel al geboekt was en ik de stewardessen graag wat onrust wilde besparen belde ik vol goede moed naar KLM een aantal dagen voor mijn vertrek.

Na het doorlopen van een eindeloos IVR-systeem kreeg ik dan eindelijk een medewerkster aan de lijn. Het was geen probleem dat ik de vlucht naar Maastricht niet zou gebruiken, ik moest dat enkel even aangeven in San Francisco en dan zou alles in orde zijn. Toen het einde van mijn werk-vakantie naderde begon ik zowat ieder uur tegen mijzelf te zeggen dat ik niet moest vergeten het door te geven bij het inchecken, ik hoefde NIET naar Maastricht. Zelfs mijn collega bracht ik op de hoogte van dit feit zodat mocht ik het vergeten zij het mij toch nog even kon vertellen.

Eenmaal aangekomen op San Francisco International Airport, gingen we snel naar de incheckbalie. Helaas voor ons regelt in de VS NWA alles voor de KLM dus je moet het doen met mense in witte hemden en zwarte broeken ipv het o zo bekende lichtblauw van onze zwaantjes. Toen ik eenmaal aan de beurt was moest ik eerst zelf inchecken met behulp van een incheck-computer. Alles verliep voorspoedig en op het scherm verscheen dat wanneer ik iets wilde wijzign ik even contact moest opnemen met een medewerker van NWA. Zo gezegd zo gedaan, ik vraag het aardige meisje bij me die mij in eerste instantie niet eens begreep, ik moest namelijk gewoon mijn paspoort scannen. Na wat heen en weer gepraat werd haar dan duidelijk dat ik niet naar Maastricht wilde vliegen en ging ze hulp halen. Schijnbaar was het haar eerste dag want bij iedere klant die haar iets vroeg liep ze weg om met andere mensen te praten.

Na een tijdje, ik denk ongeveer 15 minuten, kwam ze aanzetten met haar manager. Na hem ook nog eens het verhaal uitgelegd te hebben, kreeg ik een kort maar krachtig antwoord: Nee, dit is niet mogelijk. Nadat ik was bijgekomen van mijn verbazing, vroeg ik hem hoe het dan kon dat KLM mij had verteld dat dit wel mogelijk was. Zoals het schijnbaar een echte NWA-er betaamd gaf hij mij daar geen antwoord op. Na gevraagd te hebben voor zijn manager kreeg ik als antwoord dat hij de hoogst geplaatst hier op de vloer was, nou mooi dan, een jongen die jonger leek dan ik en volgens mij gewoon in zijn vrije tijds kloffie daar rond liep. Uiteraard vertikte ik het dan ook om nu in te checken. Zou ik namelijk inchecken en in Amsterdam uitstappen, dan zou mijn koffer in Amsterdam blijven aangezien ik niet op de vlucht naar Maastricht zou zitten. Snel vroeg ik nog even voor de naam van de jongen en noteerde deze. Dit wordt een mooie klacht dacht ik bij mezelf.

Mijn collega Wennie was al iets wakkerder dan ik en zij vroeg gelijk aan het jongetje of zij dan het koffer mocht meenemen. Uiteraard was dit geen probleem, snel werd MIJN koffer onder HAAR naam ingecheckt. Hoe bedoel je veiligheidsredenen? Normaal mag je je koffer niet onbeheerd achterlaten en nu wordt er zelfs onder de neus van een medewerker van een luchtvaartmaatschappij een koffer ingecheckt onder de naam van een andere passagier. You explain me de noodzaak van veiligheidsregels! Al met al is mijn koffer dan toch gelijk uitgelaad en zat ik al om het middaguur met mijn kont en mijn koffer in de trein naar huis. Zoals de meeste mensen mij kennen, gaat hiervan natuurlijk nog een aardige brief naar KLM/NWA. Aan wie nu precies de blaam is, geen idee maar nu snap ik ook hoe NWA aan denaam No Worst Airline is gekomen!